Sa panahon ng pag-aalinlangan, madaling i-justify kahit ‘yung “maliit lang naman” na pagkuha o pandaraya. Madalas, pinapakita nito kung gaano tayo nahihirapang magtiwala sa kakayanang magbigay ng Diyos.

Hindi lang ugali natin ang nare-reflect ng pagnanakaw—pati rin pananampalataya natin. Ang tunay na pagsamba ay pagtitiwala sa Diyos hindi lang kapag maayos ang lahat, kundi kahit magulo, sa pagkukulang, o sa walang-katiyakang sitwasyon. Ito ay pagtitiwala ng buo sa Kanyang mga plano, pagkakaloob, at mga pangako sa bawat panahon.